Raport organizacji pozarządowych z monitoringu

Zamieszczono przez

19 grudnia 2012r Helsińska Fundacja Praw Człowieka oraz Stowarzyszenie Interwencji Prawnej opublikowały raport „Migracja to nie zbrodnia” będący podsumowaniem wizyt przedstawicieli obu organizacji w Strzeżonych Ośrodkach dla Cudzoziemców.
Raport potwierdza, że warunki panujące w Ośrodkach są wyjątkowo opresyjne. Szczególnym tego objawem są zbyt częste i przeprowadzane automatycznie kontrole osobiste cudzoziemców (połączone z rozbieraniem do naga i „sprawdzaniem otworów ciała”.
Organizacje informują w Raporcie, że miały bardzo ograniczony dostęp do informacji na temat stosowanych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej środków przymusu bezpośredniego. W dwóch ośrodkach całkowicie odmówiono informacji na ten temat, zasłaniając sie ochroną danych osobowych.
Raport zwraca uwagę, że skromne relacje osadzonych na temat przemocy ze strony funkcjonariuszy są różne od informacji zawartych w oficjalnych raportach.
Zwrócono również uwagę, na nieformalne kary stosowane przez SG takie jak zamknięcie w izolatce, w której osadzony był przetrzymywany nawet 14 dni!

Pełna treśc raportu: PDF

Raport MSW niewiele zmienia

Zamieszczono przez

14 grudnia 2012 Ministerstwo Spraw Wewnętrzych opublikowało wstępne wnioski z przygotowywanego raportu po kontrolach w Ośrodkach Strzeżonych dla Cudzoziemców.
Ministerstwo proponuje kilka zmian dotyczących funkcjonowania Ośrodków, np. ujednolicenie regulaminów, zmniejszenie liczby krat w oknach, odstąpienie od przetrzymywania w nich dzieci poniżej 13 lat, szkolenia dla pracowników Straży Granicznej.
Wszystkie te propozycje, jednak nadal nie rozwiązują podstawowego problemu, jakim jest traktowanie zjawiska migrancji jako przestępstwa. Pozbawienie wolności powinno być środkiem ostatecznym, stosowanym w przypadkach najpoważniejszych naruszeń prawa i porządku. Migranci nie popełnili przestępstwa ani nie zagrażają bezpieczeństwu państwa i obywateli; zatem nie istnieją żadne przesłanki do ograniczania ich wolności, która jest niezbywalnym prawem każdego człowieka. Niewinne osoby są osadzane w ośrodkach i tym samym stawiane w roli przestępców odsiadujących karę.
Pełna treść raportu ma być znana pod koniec grudnia 2012.

wiecej informacji o kontroli MSW: tu

Po co więzienie? To nie przestępcy! – Rzecznik Praw Obywatelskich o Zamkniętym Ośrodku w Białymstoku.

Zamieszczono przez

3 grudnia 2012r. Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, w wywiadzie dla radia TokFM, poinformowała, że odbyła niezapowiedzianą wizytę w Ośrodku w Białymstoku. Zapowiedziała opublikowanie wniosków z oceny działalności Ośrodka. Zwróciła uwagę, że obecnie w Ośrodku obowiązuje regulamin więzienny, który powinen być zmieniony.
Podkreśliła, że osoby tam przetrzymywane to nie są przestępcy.

Dyskusja „Zamknięte ośrodki a społeczeństwo otwarte” 30 listopada Warszawa

Zamieszczono przez

Fundacja „Praktycy kultury”  zaprasza na dyskusję na temat sytuacji uchodźców oraz osób starających się o ochronę międzynarodową w Polsce. Temat dyskusji pojawił się w związku z ostatnimi strajkami głodowymi cudzoziemców w ośrodkach zamkniętych, z informacjami na temat warunków, w jakich przebywają, tego jak są traktowani, jak przebiega procedura statusowa.

Rozmowa ma dotyczyć więzieniu dorosłych i dzieci, których jedynym przewinieniem jest brak odpowiednich dokumentów. . Co można zrobić, aby cudzoziemcy z ośrodków zamkniętych nie byli traktowani jak przestępcy. Prelegenci przyjrzą się różnym praktykom w innych krajach Unii Europejskiej. co my, obywatele demokratycznego państwa, którzy jeszcze niedawno sami nieraz szukali azylu w innych krajach, możemy zrobić. Gdzie jest nasza odpowiedzialność? I gdzie jest nasza świadomość obywatelska?

Do panelu dyskusyjnego nie zostali zaproszeni imigranci i imigrantki, ani osoby na które na własnej skórze doświadczają nieludzkiej polityki migracyjnej Unii Europejskiej. Część zaproszonych do dyskusji gości reprezentuje organizacje, które lekceważą bezpośrednie relacje imigrantów przetrzymywanych w ośrodkach zamkniętych.

Ponadto w planie są również inne wydarzenia:

30 listopada (piątek)
Pracownia Badań i Innowacji Społecznych „Stocznia” ul. Bracka 20a

godz. 16.00 – otwarcie wystawy fotografii i publikacji prezentujących poprzednie projekty SPK

godz. 16.30 – dyskusja panelowa „Zamknięte ośrodki a społeczeństwo otwarte”

Udział wezmą:
– Wanda Nowicka, posłanka Ruchu Palikota, wicemarszałkini Sejmu
– Aleksandra Chrzanowska, Stowarzyszenie Interwencji Prawnej
– Jacek Białas, Helsińska Fundacja Praw Człowieka
– przedstawiciele Urzędu ds. Cudzoziemców oraz Straży Granicznej Prowadzenie: Jakub Janiszewski (TOK FM)

godz.18.30
– pokaz spektaklu Tylko nie bajka w wykonaniu dzieci z ośrodka dla uchodźców
Tylko nie bajka – czyli to, co można przeżyć w drodze ze znanego do… dokądkolwiek. Historia samotnej podróży, w której znane jest tylko miejsce, z którego się wyrusza. Jest to spektakl teatru cieni, który powstał w ośrodku dla uchodźców w podwarszawskim Dębaku. Zaczęli go tworzyć młodzi uchodźcy z m.in. Erytrei i Sudanu, kończyła natomiast młodzież z Ukrainy, Białorusi, Polski i Czeczenii. Od początku są z nami także Kirgizi i Gruzini.
– wystawa multimedialna złożona z efektów pracy grup warsztatowych projektu Cafe Babel oraz spotkanie z udziałem uczestników warsztatów
W projekcie Cafe Babel warsztaty podzieliliśmy na trzy części:
– filmową (prowadzi Maciej Jakubczyk, Stowarzyszenie Nowe Horyzonty)
– multimedialną (prowadzi David Sypniewski, Stowarzyszenie Praktyków Kultury)
– wokalną (prowadzi Nela Brzezińska, Stowarzyszenie Praktyków Kultury)

Wszystkie trzy grupy młodzieży pracowały już tymi technikami wcześniej – m.in. w projekcie Multipublikacja, którego efekty także pokażemy w Stoczni. Teraz ich zadaniem jest zbudowanie wypowiedzi artystycznej na temat własnej mikro-rzeczywistości.

1 grudnia (sobota)
Faktyczny Dom Kultury ul. Gałczyńskiego 12 Projekcja filmów dokumentalnych o tematyce uchodźczej, we współpracy z Instytutem Reportażu:

godz. 15.00
• Twierdza reż. Fernand Melgar
Film nagrodzony w 2008 roku na Festiwalu w Locarno.
Dokument o ośrodku półotwartym dla osób starających się o azyl w Szwajcarii, o procedurach, o niepewności. O tym jak po dwóch „przesłuchaniach” urzędnicy decydują o zasadności złożenia wniosku o azyl.

godz.17.00
• Lot specjalny reż. Fernand Melgar
Film, który wygrał 11. edycję festiwalu WatchDocs.
Dokument o ośrodku zamkniętym w Szwajcarii, w którym mieszkają cudzoziemcy oczekujący na wydalenie z kraju, o lotach deportacyjnych.

godz.19.00
• Nigdzie w Europie reż. Kerstin Nicklg
Dokument o losach czeczeńskich uchodźców w różnych krajach Europy.

2-3 grudnia (niedziela – poniedziałek)
Teatr Scena Lubelska ul. Lubelska 30/32 godz. 19.00

– dwa pokazy spektaklu dokumentalnego Historie Ziny, opartego na biografiach uchodźczyń z Północnego Kaukazu Tytułowa Zina jest postacią fikcyjną. Historie czeczeńskich kobiet są prawdziwe. Prawdziwe historie z życia konkretnych kobiet – dotkliwe, osobiste, opowiedziane skromnymi słowami – zderzone z inną perspektywą. Perspektywą tych, którzy są silni, głośni, elokwentni. Balansujemy na granicy: po jednej stronie – pojedynczy głos. Po drugiej – ekran telewizora, karabin, forum internetowe. Po jednej – indywidualne doświadczenie. Po drugiej – powierzchowne sądy, uogólnienia, uprzedzenia, propaganda, ignorancja, nieczułość. Podstawowe pytanie dotyczy obecności innej kultury, innej obyczajowości, innych zachowań w naszym świecie. Jakie miejsce rezerwujemy dla tej „inności”? Czy jesteśmy gotowi oddać jej przestrzeń bardziej znaczącą, niż tylko margines? Albo choćby bez zniecierpliwienia, z uwagą wysłuchać, co „inni” mają do powiedzenia? Wysłuchać, czyli – przyznać, że nie są niemi i nie są niewidzialni. Zauważyć, że istnieją.

Na wszystkie wydarzenia wstęp wolny. Na pokazy „Historii Ziny” prosimy o rezerwowanie miejsc na: zina@praktycy.org

Walizka z wyrokiem

Zamieszczono przez

Jean. W Polsce. Telefon na korytarzu strzeżonego ośrodka dla cudzoziemców albo jest zajęty, albo milczy. Wreszcie ktoś odbiera. Po chwili w słuchawce słychać głos Jeana. – Dzień dobry, nie odbierałem telefonu, bo, jak by powiedzieć, straciłem trochę głowę. Nie, nic nie zrobiłem. Płakałem, po prostu cały czas płakałem. Przestałem jeść. Nie wytrzymałem. Ale już mi lepiej. Tak, widzimy się w poniedziałek. Nie, naprawdę niczego nie potrzebuję. Tylko książki. Bardzo lubię czytać.

Półtora miesiąca później książki razem z dokumentami Jeana wylądują w jego walizce.

Czytaj dalej →

Brak środków higienicznych

Zamieszczono przez

W Zamkniętym Ośrodku dla Uchodźców w Białymstoku zamknięto wewnętrzny sklep. Dla przetrzymywanych tam imigrantów i imigrantek oznacza to brak dostępu do podstawowych środków higienicznych, w tym także papieru toaletowego. Dotychczas sklep był otwierany raz w tygodniu, dzięki czemu zatrzymani mogli kupić artykuły spożywcze, słodycze, kosmetyki, papierosy itp. Nieznana jest przyczyna zamknięcia sklepu.

Zamknięte granice przyczyną cierpienia tysięcy ludzi

Zamieszczono przez

Wspólny protest imigrantów poruszył opinię publiczną i wzbudził zainteresowanie mediów. Niestety, czytając doniesienia prasowe, trudno nie dostrzec wyraźnie nakreślanego podziału na migrację z przyczyn politycznych i tą z przyczyn ekonomicznych, sugerującego, że prawa człowieka przysługują jedynie uchodźcom politycznym.

Definicja uchodźstwa, która funkcjonuje do dziś, została określona w Konwencji Genewskiej w 1951 roku i nie przystaje do współczesnych realiów, w których akumulacja bogactwa w „krajach rozwiniętych” pogłębia biedę i wyzysk obywateli tzw. „państw trzecich”. Stanowi ona zagrożenie dla ich życia i zdrowia, na równie z przyczynami związane z prześladowaniem politycznym. Podział imigracji na akceptowalną (polityczną), i nieakceptowalną (ekonomiczną) jest archaiczny i prowadzi bezpośrednio do łamania praw człowieka.

Zdecydowaną większość osób przebywających w Ośrodkach Strzeżonych w Polsce stanowią Gruzini. Większości z nich do ucieczki z ojczyzny nie skłoniła ani wojna, ani prześladowania; w przeważającej mierze są uchodźcami ekonomicznymi. Neoliberalna polityka byłego prezydenta Gruzji, Michailego Saakaszwilego polegająca, ujmując rzecz w skrócie, na prywatyzacji, deregulacji i ograniczaniu roli państwa doprowadziła do załamania sytuacji społecznej kraju. Wskaźnik PKB, ku uciesze zagranicznych inwestorów systematycznie wzrasta, lecz jednocześnie rosną społeczne koszty neoliberalnych zmian. Obecnie sytuacja jest dramatyczna: w Gruzji prawie nie istnieje publiczna służba zdrowia, emerytury wynoszą ok 130 zł miesięcznie, brakuje pieniędzy na edukację, nie ma zasiłków dla bezrobotnych, postępuje rozwarstwienie społeczne, wzrasta liczba osób niezamożnych, gwałtownie wzrasta bezrobocie, rośnie przestępczość…

Gospodarki państw europejskich, do nieustannego rozwoju potrzebują wciąż nowych terenów ekspansji, czyli krajów z możliwością nieograniczonego zbytu i eksportu. Dzięki reformom Saakaszwilego, takim idealnym krajem stała się Gruzja. W wyniku reform drastycznie obniżono cła, zlikwidowano ograniczenia eksportu i importu. Taka polityka jest wyjątkowo na rękę bogatym krajom zachodu. Układ sił nie jest równy – Unia Europejska, jest na zdecydowanie uprzywilejowanej pozycji, a kraje członkowskie bezwzględnie pilnują własnych interesów. Jest to doskonale widoczne choćby w gruzińskich sklepach, gdzie lokalne produkty przegrywają z mocno dofinansowanymi towarami od unijnych producentów. Taka polityka pogłębia już istniejące różnice, powoduje wzrost bezrobocia oraz polaryzację zarobków. Nieliczni pośrednicy dorabiają się fortuny, a rzesze producentów bankrutują. Takie same mechanizmy dotyczą również tzw ‘siły roboczej’, czyli ludzi, którzy zostali zredukowani do towaru. Jako nielegalni pracownicy są niezbędni krajom Unii Europejskiej do wykonywania najtrudniejszych, nisko płatnych prac. Kryminalizacja migracji tworzy bezpieczny dla europejskiej twierdzy system. Z jednej strony nielegalny pracownik nie wiąże się z żadnymi kosztami – nie obejmuje go ubezpieczenie, nie generuje kosztów. Z drugiej strony każdy nieprzydatny w chwili obecnej (czyli nie pracujący za głodową stawkę) imigrant może być w dowolnej chwili deportowany – nie przypadkiem najwięcej zatrzymań ma miejsce wtedy, kiedy imigranci poszukując pracy przekraczają wewnętrzne granice Unii Europejskiej.

Otwarte rynki nie wyrównują różnic pomiędzy krajami, nie pozwalają na sprawiedliwą konkurencję pomiędzy państwami. Globalny rynek umożliwia silniejszym ekonomicznie państwom wyeksportować biedę i wyzysk za granicę. Jednocześnie uszczelnione granice zabezpieczają mieszkańców enklaw bogactwa (takich jak np Unia Europejska) przed konsekwencjami polityki neoliberalnej. Podział na imigrację polityczną i ekonomiczną jest w obecnych czasach nieaktualny. Jest równoważny stwierdzeniu, że należy ocalić ludzi przed śmiercią w wyniku prześladowania politycznego, ale absolutnie nie pomagać umierającym z głodu. Bez względu na to czy bezpośrednią przyczyną śmierci jest głód, czy prześladowania polityczne; pośrednią przyczyną śmierci imigrantów są zamknięte granice.

Akcja Solidarnościowa w Warszawie: sobota, 3.XI, 15:00

Zamieszczono przez

W sobotę 3 listopada, (godz. 15.00) Grupa „Zerwijmy Łańcuchy” zaprasza na happening solidarnościowy z przetrzymywanymi w Ośrodkach Zamkniętych.
Organizujący Krąg Milczenia dołączają do inicjatywy 10 tysięcy ludzi protestujących w ten sam sposób przeciwko niesprawiedliwym ustawom wobec ludzi.
Kręgi milczenia organizowane są  od ponad 5 lat we Francji, Hiszpanii, Belgii, Włoszech, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Niemczech oraz Senegalu.
Wydarzenie na portalu społecznościowym: Krąg milczenia 3.11 godz 15.00